บทที่ 95 หมอที่หิวจนเห็นภาพหลอน

บทที่ 95 หมอที่หิวจนเห็นภาพหลอน

แล้วทำไมคนไข้ที่กรีดร้องอยู่ชั้นบนถึงด่าเถ้าแก่เฉินล่ะ?

ตุนจื่อกับลู่ลู่หันไปมองรถขายอาหารพร้อมกัน

เฉินโม่ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ในโรงพยาบาลแห่งนี้เขาไม่มีคนรู้จัก หรือว่าจะเป็นตู้ฉี่หมิง?

“อย่ามองผม ผมไม่รู้อะไรทั้งนั้น”

ลู่ลู่กับตุนจื่อหันกลับมาด้วยความสงสัย ก่อนจะยัดไก่ชิ้นที่ค้างอยู่ตรงปากเข้าปาก ความอยากรู้อยากเห็นยิ่งพุ่งสูงขึ้น

ลู่ลู่ยังสังเกตด้วยว่าเสียงร้องเมื่อครู่โหยหวนเกินไป จนคนในห้องไลฟ์สดได้ยินกันชัดเจน เดิมทีมีผู้ชมแค่สี่ร้อยกว่าคน ตอนนี้กลับกลายเป็นห้าร้อยกว่าคนแล้ว

แสดงว่าก่อนหน้านี้ยังมีผู้ชมที่อยู่นอกห้องไลฟ์สด แต่ก็อดสงสัยไม่ไหวจนพากันเข้ามา