กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Round3_Novel
บทที่ 32 พ่อบุญธรรม! ผมผิดไปแล้ว!
เข้าใจ...
เข้าใจแล้วเหรอ?
โจวหู่ก็เป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยเหมือนกัน แต่เรียนอยู่ที่วิทยาลัยกีฬา เขาไม่ได้สนใจเฉินโม่ รับข้าวผัดมาแล้วก็หันหลังเดินออกจากแถวเงียบๆ ดูท่าทางหมดกำลังใจอยู่ไม่น้อย
เขาหาโต๊ะนั่ง ก้มหน้าก้มตากินโดยไม่พูดสักคำ
“เห็นแล้วใช่ไหม? ฉันบอกแล้วว่านักศึกษามหาวิทยาลัยตั้งแผงขายของไม่เหมือนพวกเรา ถ้ามีลูกค้าถามว่าทำไมต้องย่างปลาหมึก ไม่ทอดน้ำมัน นายจะตอบยังไง?”
พี่ปลาหมึกส่งสายตาน้อยใจมาให้ “พอเถอะ อย่าพูดแล้ว”
หลังจากฟังเฉินโม่อธิบาย เหล่าช่างนวดหญิงที่อยู่ตรงนั้นก็รู้สึกเหมือนได้รับการชำระล้างด้วยความรู้ ในที่สุดก็ถึงคิวลู่ลู่