เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“เสี่ยวจิ่ว พวกเขาไปกันแล้ว พวกเราไปกันเถอะ”
หลังจากกลุ่มสามสหายตัวประกอบจากไป ทรราชก็โผล่ออกมาจากมุมมืด
เมื่อครู่เสี่ยวจิ่วไม่ยอมให้เขาออกไป แต่กลิ่นเนื้อแกะย่างเสียบไม้นั่นลอยเข้าจมูกไม่หยุด จนเขาหอมจนน้ำลายแทบไหลออกมาแล้ว
อันจิ่วจ้องมองคนทั้งสามที่จากไปครู่หนึ่ง ก่อนจะลูบคางครุ่นคิด
คนสามคนนี้ เจียงเอ้อร์พอจะมีสมองอยู่บ้างแต่ก็ไม่มากนัก คุณชายกัวน้อยนั้นไร้สมองและไร้เล่ห์เหลี่ยมโดยสิ้นเชิง มีเพียงคุณชายหลี่สามผู้นี้ที่ดูฉลาดหลักแหลม อีกทั้งตระกูลโหวติ้งหย่วนในราชสำนักก็ไม่เคยเลือกข้างและไม่สนับสนุนผู้ใดมาโดยตลอด เก็บงำประกายรอคอยจังหวะเวลา นับว่าเป็นคนฉลาดที่แท้จริง...
“เสี่ยวจิ่ว ไปกันเร็วเข้า” ทรราชจ้องมองเนื้อแกะย่างเสียบไม้พลางเร่งเร้า
อันจิ่วพยักหน้า
เวลานี้คนไม่ได้เยอะมากนัก