เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลังเจียงเซิ่งจากไป ภายในห้องก็ตกอยู่ในความเงียบ
อันจิ่วเหลือบมองฮ่องเต้
“ฝ่าบาท บ่าว...”
ฮ่องเต้ส่ายพระพักตร์ “ไม่เป็นไร”
พระองค์ชะงักไปเล็กน้อยก่อนตรัสว่า “เราจำได้ว่าตอนเจ้าเข้าวัง เจ้าเพิ่งอายุ 13 ปี ส่วนพี่ชายของเจ้า...”
อันจิ่วกล่าว “เขาอายุมากกว่าบ่าวหนึ่งปีเจ้าค่ะ”
ฮ่องเต้ทรงหัวเราะเบาๆ “พี่น้องคู่หนึ่งอายุเพียงสิบกว่าปี สูญเสียทั้งบิดามารดา ต้องทนหิวทนหนาว ไร้หนทางไปต่อ ต่อให้ทำสิ่งใดลงไปก็ไม่แปลก ล้วนเป็นเพราะชีวิตบีบคั้น จะโทษพวกเจ้าไม่ได้”
【เรามีแต่จะปวดใจแทน】
【เด็กสาวตัวเล็กเพียงนั้นกลับต้องทนทุกข์แสนสาหัส!】
ฮ่องเต้ทรงย้อนนึกถึงพระองค์เองยามอายุ 13 ปี ใครๆ ต่างบอกว่าพระองค์น่าสงสารเพราะไม่มีพระมารดา แต่พระองค์กลับทรงรู้สึกเสมอว่าคนเหล่านั้นสงสารผิดคนแล้ว