เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ใต้เท้าเหยียน” คุณชายสี่นั้นขี้ขลาดที่สุด เขามองท่านพ่อกับพี่ใหญ่ของตน ดูท่าคงไม่มีใครมีกะจิตกะใจจะต้อนรับเหยียนเหวินเจี๋ย เขาจึงได้แต่แข็งใจเดินเข้ามา
เหยียนเหวินเจี๋ยถามเขา “คุณชายสี่ ข้าขอถามคำถามท่านสักสองสามข้อได้หรือไม่?”
คุณชายสี่พยักหน้า
เหยียนเหวินเจี๋ย “ความสัมพันธ์ระหว่างคุณหนูเหยากับคุณชายสองเป็นอย่างไรบ้าง?”
คุณชายสี่ชะงักไป นิ่งเงียบไปครู่หนึ่งจึงเอ่ยว่า “เมื่อก่อนพี่สองกับน้องหญิงมีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกันมาก”
“กล่าวคือ ภายหลังไม่ดีแล้วอย่างนั้นหรือ?”
“ใช่ขอรับ”
เหยียนเหวินเจี๋ยหรี่ตาลง “เริ่มไม่ดีตั้งแต่เมื่อไหร่?”
“ช่วงฤดูสารทของปีกลายขอรับ...” เขาก้มหน้ากล่าว “หลังกลับมาจากการล่าสัตว์ฤดูสารท น้องหญิงก็เอะอะโวยวายว่าอยากจะเข้าวัง คนทั้งบ้านต่างคัดค้าน พี่สองมีปฏิกิริยารุนแรงที่สุด”
คุณชายสี่ชะงักไป