กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ฮ่องเต้กุมพระอุระ ภาพบางอย่างวาบผ่านพระเศียร
ยามราตรีอันมืดมิด สายฟ้า เสียงฟ้าร้อง ใบหน้าซีดขาวปรากฏขึ้นตรงประตู...
สตรีผู้ตื่นตระหนก พระองค์ที่ซ่อนตัวอยู่ใต้เตียง ได้แต่เบิกตาดูท่านแม่สิ้นใจไปต่อหน้าเช่นนั้น...
พระพักตร์เคร่งเครียด เหงื่อเย็นผุดพราวเต็มพระนลาฏ
เฉียวตงหัวเราะเสียงแหลมขึ้นอีกครั้ง เสียงหัวเราะของเขาสะท้อนก้องไปทั่วลานบ้านอันโล่งกว้าง
ทว่าฮ่องเต้กลับทรงพระสรวลเยาะออกมาคราหนึ่ง
“หลุดพ้นอันใดกัน เจ้าก็แค่อิจฉาเท่านั้น”
เฉียวตงเงยหน้าขึ้น “อิจฉาอย่างนั้นหรือ?”