กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ในชั่วพริบตาที่ดอกไม้ไฟระเบิดออก ฮ่องเต้และอันจิ่วต่างสบตากันผ่านม่านราตรี
เขารู้สึกว่าหัวใจของตนเต้นกระตุกอย่างแรง ก่อนจะถูกมือข้างหนึ่งฉุดกระชากให้จมดิ่งลงสู่ความมืดมิด
ความรู้สึกนี้ราวกับกำลังฝันไป
เขาคล้ายเป็นเพียงผู้ชมคนหนึ่งที่ได้เห็นเสี่ยวจิ่ว
นางวิ่งตรงเข้ามาหาเขา
หลังจากนั้นพวกเขาก็ไปที่คลังหลวงด้วยกัน
แล้วเขาก็วิ่งหนีไปอีก
ลมยามค่ำคืนพัดหวีดหวิว ฮ่องเต้ไม่รู้สึกถึงสิ่งใดในใจเขาร้อนรน เพียงอยากจะไล่ตามคนผู้นั้นให้ทันโดยเร็วที่สุด...
ทว่าคนผู้นั้นกลับหยุดลงเสียดื้อๆ
“แย่แล้ว ลืมเสี่ยวจิ่วไปเสียสนิท”