กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ช่างน่าขันนัก...
เหมือนลูกสุนัขไม่มีผิด
อันจิ่วเอื้อมมือไปตบหัวทรราชเบาๆ อีกครา “โกรธที่ข้าไม่ซื้อของอร่อยให้กินหรือไร”
ทรราชเงยหน้าขึ้น มองอันจิ่วด้วยความตกตะลึง ในปากยังมีอาหารที่ยังเคี้ยวไม่หมด ราวกับอันจิ่วเพิ่งทำเรื่องร้ายแรงอะไรสักอย่าง
อันจิ่วหัวเราะออกมาอีกครั้ง
【โกรธแล้ว!】
【ฮึ!】
ทรราชกินหนึ่งคำ ก็จ้องอันจิ่วหนึ่งครั้ง กินอีกหนึ่งคำ ก็จ้องอันจิ่วอีกครั้ง
อันจิ่วเห็นแล้วก็ไม่ได้สนใจ
ในที่สุดก็กินเสร็จ ทั้งสองก็จ่ายเงิน เนื้อแกะย่างเสียบไม้บนถนนบุปผานี่แพงเหลือเกิน