กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ฎีกาในช่วงสิ้นปีจู่ๆ ก็มีเพิ่มมากขึ้น หากเป็นปีก่อนๆ ฮ่องเต้คงจะรู้สึกหงุดหงิดรำคาญใจไปแล้ว แต่ปีนี้เขากลับรู้สึกผ่อนคลายยิ่งนัก เขาคล้องเชือกตุ๊กตาหมีน้อยไว้ที่ข้อมือแล้วแกว่งไปแกว่งมาพลางมองดูอันจิ่วที่กำลังทำงานหนักราวกับวัวควาย
อันจิ่วมานั่งอ่านฎีกาอยู่ที่นี่ตั้งแต่เที่ยงวัน จนปาเข้าไปเกือบเย็นแล้ว
ยามใดที่นางหิวน้ำ ฮ่องเต้ก็จะเดินมาเทน้ำให้ด้วยพระองค์เอง
อันจิ่วรู้สึกประหม่าจนทำตัวไม่ถูก “ฝ่าบาท ไม่ควรเลยเพคะ...”
นางเป็นใครกันถึงกล้าให้ฮ่องเต้มาเทน้ำชาให้
ฮ่องเต้เล่นกับตุ๊กตาหมีน้อยพลางแย้มพระสรวลอย่างอ่อนโยนราวกับลมวสันต์ในเดือนสาม “ไม่เป็นไร เจ้าเองก็เหนื่อยมามากแล้ว”
ลองฟังดูสิ ลองฟังดู นี่ใช่คำพูดที่ฮ่องเต้ควรจะพูดออกมาหรือ?