กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
อันจิ่วโยนความผิดทั้งหมดไปให้ทรราชตามเคย
ฮ่องเต้ดูเหมือนจะชาชินไปเสียแล้ว
【ช่างเถอะ เอาแบบนี้แหละ】
เขาสบตาอันจิ่ว
【คำพูดทั้งหมดเจ้าพูดไปจนหมดสิ้นแล้ว เราจะยังพูดอะไรได้อีก? นางกำนัลน้อยผู้เจ้าแผนการเอ๋ย...】
อันจิ่วถอนหายใจอย่างโล่งอก
หลังมื้อเที่ยง ฮ่องเต้ก็เตรียมตัวไปเดินย่อย
ดินแดนต้าเซี่ยแห่งนี้เป็นเช่นนี้ ยามไร้ลมภายนอกก็จะไม่หนาวเย็นจนเกินไป ฮ่องเต้เดินทอดน่องอย่างสบายอารมณ์ขึ้นไปยังแท่นสูง ณ ที่แห่งนี้สามารถมองเห็นพระราชวังได้เกือบครึ่งหนึ่ง
ช่างดูน่าเกรงขามและเคร่งขรึมยิ่งนัก...
ไม่สู้พระราชวังต้องห้าม...