กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ยามที่ฮ่องเต้ตื่นขึ้นจากห้องมืดแห่งนี้อีกครั้ง พระองค์ก็รู้สึกชาชินไปเสียแล้ว
แม้แต่ความรู้สึกนึกคิดในใจยังเหลือน้อยจนน่าเวทนา
พระองค์หันไปจ้องมองอันจิ่ว น่าเสียดายที่ในห้องค่อนข้างมืด จึงมองเห็นใบหน้าของนางได้ไม่ชัดเจนนัก
ช่างเถอะ...
ฮ่องเต้กวาดสายตามองเครื่องนอน พลันรู้สึกรางๆ ว่ามันเป็นสีชมพู
อารมณ์ดีขึ้นมาทันที
สิ่งนี้ส่งผลให้พระองค์อารมณ์ดีไปตลอดทั้งวัน
จนกระทั่งถึงงานเลี้ยงต้อนรับอ๋องหรูหยางในยามค่ำคืน
นี่คืองานเลี้ยงของเหล่าพี่น้อง
ผู้ที่มาถึงก่อนคืออ๋องจิ่ง พระองค์ไม่ชอบอ๋องหรูหยางเป็นอย่างยิ่ง จึงเดินเข้ามาด้วยใบหน้าถมึงทึงแล้วกล่าวกับฮ่องเต้ว่า “งานเลี้ยงนี้มีจุดประสงค์อันใด?”