เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เอ่ยถึงโจโฉ โจโฉก็มาถึง
เสี่ยวฝูจื่อเพิ่งพูดจบ หมอหลวงเจียงก็ปราดเข้ามาจากด้านนอกราวกับสายลม เขาเดินไปดูฮ่องเต้ก่อน ครั้นเห็นว่าอีกฝ่ายไม่เป็นอะไร จึงหันกลับมาจ้องทุกคนด้วยสีหน้าทะมึนจนน่ากลัว
“พวกเจ้ามีไว้ทำอะไรกัน? คนตั้งมากมายเช่นนี้ยังปล่อยให้นักฆ่าเข้ามาได้?”
ทุกคนต่างไม่กล้าพูด
ขันทีหลี่จำใจฝืนอธิบายว่า ยามนั้นฮ่องเต้อยู่ที่ตำหนักพระสนมซู ไม่ได้อยู่ในตำหนักกวงหัว
“แล้วทหารยามของตำหนักกวงหัวเล่า? คืนนี้ผู้ใดเข้าเวร?” หมอหลวงเจียงกวาดสายตาคมกริบราวกับเลเซอร์มองทุกคน อันจิ่วรู้สึกว่าเพียงชั่วพริบตานั้น นางก็ถูกสังหารจนกลายเป็นผุยผงไปแล้ว...
“เป็นความบกพร่องของผู้ใต้บังคับบัญชาเองขอรับ” หลี่จี้กับองครักษ์อีกหลายคนก้าวออกมายอมรับผิด
ขณะที่อันจิ่วกำลังจะก้าวออกมาเช่นกัน ฮ่องเต้ก็ตรัสขึ้นกะทันหัน