กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
นี่คือค่ำคืนอันวุ่นวาย
สายลมหนาวเหน็บ
ทว่าอันจิ่วกลับไม่รู้สึกถึงมันแล้ว
นางมองทรราชที่ตามกลับมาแล้วก็เดือดดาลจนแทบระเบิด
“ไสหัวออกไปเดี๋ยวนี้” อันจิ่วตวาด
ทรราชเผยสีหน้าเหมือนถูกเอาเปรียบเช่นเดิม ขมวดคิ้วราวกับไม่เข้าใจว่าเหตุใดอันจิ่วที่ยังดีๆ อยู่ จู่ๆ ถึงไล่เขาไป
เมื่อครู่พวกเขาเพิ่งจูบกันแท้ๆ
เขายังต้องรับผิดชอบต่อนางด้วย
แต่อันจิ่วไม่ต้องการ แม้แต่ผ้าห่มลูกเสือน้อยของเขาก็ถูกโยนออกมาด้วย
ทรราชกอดผ้าห่มไว้ สีหน้ากลัดกลุ้ม เขาเดินไปได้ไม่กี่ก้าวก็หันกลับมามองกระท่อมน้อยหลังนั้น