กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ทรราชมาเยือนอย่างเงียบเชียบ
เขาไม่คาดคิดว่าคนที่มักจะหลับใหลอยู่เสมอในยามนี้กลับยังไม่นอน ทันทีที่เขาเปิดประตูอย่างลับๆ ล่อๆ ก็สบตากับอันจิ่วเข้าพอดี
สีหน้าบนใบหน้ายังไม่ทันได้เก็บงำ ดูตลกขบขันและน่าเวทนาในเวลาเดียวกัน
“เข้ามา” อันจิ่วจ้องมองใบหน้าที่เหมือนกับฮ่องเต้สารเลวคนนั้นไม่มีผิดเพี้ยน...
เอาเถอะ นี่ก็คือคนคนเดียวกันนั่นแหละ
“หิวหรือไม่?” อันจิ่วเอ่ยถาม
ทรราชพยักหน้า
เขาหิวแล้ว
หิวจนแทบจะตายอยู่แล้ว
เขาถูกความหิวโหยปลุกให้ตื่นขึ้นมาทั้งเป็น