เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
อันจิ่วคิดว่าแม่นมฉวี่มองทะลุความคิดเล็กๆ น้อยๆ ของนางออกแล้ว
ทว่าแม่นมฉวี่กลับไม่ได้พูดอะไร เพียงหยิบยาหม่องออกมาทาแผลให้นาง
แม่นมฉวี่ถอนหายใจพลางกล่าวว่า “เรื่องนี้ข้าจะไปคุยกับแม่นมหลิวเอง ซวงเสวี่ยจะไม่มาที่นี่อีก”
อันจิ่วพยักหน้า
เช่นนี้ดีที่สุด
ดีต่อทุกคน
จริงๆ นะ
แม่นมฉวี่กล่าวต่อว่า “ซวงเสวี่ยเด็กคนนี้ ข้าก็เห็นมาตั้งแต่เล็กๆ ตอนเด็กนางว่านอนสอนง่ายมาก นางชอบฝ่าบาทมาก มักจะชอบคอยตามติดฝ่าบาทอยู่เสมอ”
อันจิ่วรู้เรื่องนี้ดี
ซวงเสวี่ยเป็นเพียงนางกำนัลที่เติบโตมาพร้อมกับองค์ชาย ส่วนเรื่องที่ว่าเป็นเพื่อนเล่นในวัยเยาว์นั้นฟังดูน่าขันนัก เพราะต่างก็เป็นเพียงบ่าวรับใช้ ฮ่องเต้ไม่เคยปฏิบัติกับซวงเสวี่ยในฐานะเพื่อนเล่นที่เท่าเทียมกันเลย ทว่าซวงเสวี่ยกลับมองฮ่องเต้เป็นพี่ชายตั้งแต่แรกเริ่ม ก่อนจะเกิดความคิดอื่นในภายหลัง