กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
พอได้ยินน้ำเสียงที่คุ้นเคยนี้ ท่าทางการเดินของอันจิ่วก็ชะงักไป
นางมองฮ่องเต้ด้วยความประหลาดใจ “ฝ่าบาท?”
ฮ่องเต้ขมวดคิ้ว “เจ้าคิดว่าเป็นผู้ใด?”
อันจิ่ว “ไม่... ไม่ได้คิดอะไรเพคะ...”
ความทรงจำที่หลุดลอยไปในที่สุดก็หวนคืน อันจิ่วก็นึกเรื่องราวทั้งหมดออก
นางรู้สึกผิดเล็กน้อย
แต่ก่อนดูละครโทรทัศน์ นางกำนัลหาวต่อหน้าฮ่องเต้ก็ถูกประหารชีวิตแล้ว แต่นางนี่สิร้ายกาจกว่า ให้ฮ่องเต้ทำงานไม่พอ ยังมาหลับต่อหน้าฮ่องเต้อีก
ฮ่องเต้ทำถึงขนาดนี้แล้วยังไม่ฆ่านาง ดูท่าอารมณ์ของฮ่องเต้จะดีจริงๆ
“ฝ่าบาทโปรดประทานอภัยโทษ...”
ฮ่องเต้แค่นเสียงหึ “เจ้าช่างใจกล้านัก...”