กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
พอเสี่ยวฮวากลับมา ก็เล่าอวดเรื่องสนุกที่ได้พบเจอระหว่างออกไปข้างนอกให้นางกำนัลทั้งสองอย่างเสี่ยวชิวกับเสี่ยวตงฟัง
ที่จริงก็ไม่ได้มีเรื่องใดมากนัก เล่าไปเล่ามาก็มีอยู่เพียงไม่กี่เรื่องเท่านั้น
แต่ถึงอย่างนั้น ก็เพียงพอจะทำให้นางกำนัลทั้งสองนึกอยากออกไปบ้าง
“ไม่รู้ว่าฝ่าบาทจะเสด็จออกไปอีกเมื่อใด พวกข้าเองก็อยากออกไปดูบ้างเหลือเกิน” เสี่ยวชิวเอ่ยด้วยความรู้สึกทอดถอนใจ
เสี่ยวฮวายิ้มพลางกล่าวว่า “คราวหน้าหากมีโอกาส ข้าจะยกให้พี่สาวทั้งสอง”
เสี่ยวชิวคล้องแขนนางแล้วเอ่ยยิ้มๆ ว่า “เจ้านี่ช่างดีจริงๆ พวกเราอยู่ในตำหนักนี้ไร้ที่พึ่งพิง ก็ควรช่วยเหลือดูแลกัน”