กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ทันทีที่ฮ่องเต้ปรากฏพระองค์ ฟ้าดินก็คล้ายสิ้นสีสัน ทุกสายตาต่างจับจ้องพระองค์ อันจิ่วเองกว่าจะได้สติก็ผ่านไปครู่ใหญ่ กระทั่งฮ่องเต้ลงจากหลังม้าแล้ว นางจึงส่งผ้าซับเหงื่อให้ด้วยท่าทางเหม่อลอย
ท่านอ๋องตวนลุกขึ้นยิ้มพลางกล่าวว่า “มิได้พบกันหลายวัน เสด็จพี่ยังคงสง่างามเช่นเคย”
อันจิ่วเห็นด้วยกับคำพูดนี้ของท่านอ๋องตวนอย่างยิ่ง
ทว่าความหล่อเหลานั้นอยู่ได้ไม่ถึงสามอึดใจ นางก็ได้ยินเสียงในใจของฮ่องเต้
【หึ หลงเสน่ห์เรากันหมดแล้วกระมัง...】
【นางกำนัลตรงหน้านี่มองจนตาค้างแล้ว ในใจกำลังคิดหาวิธียั่วยวนเราอยู่ใช่หรือไม่...】