เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 147 ฮึ่ม ไป๋จื่อหลิน เธอช่างไม่ธรรมดาจริงๆ!
คุณชายจ้าวตาวอนมองอาจารย์ที่ปรึกษาอู๋ด้วยสายตาเย็นชาพลางเอ่ย “อืม นายอำเภอหลิวมีน้ำใจแล้ว ฝากเจ้าไปบอกนายอำเภอหลิวของพวกเจ้าด้วยว่า คนมาก็พอ ไม่ต้องเตรียมของขวัญมา ท่านพ่อของข้าเป็นขุนนางมือสะอาดเที่ยงธรรม ไม่อยากให้ผู้คนเข้าใจผิดว่าอาศัยวันเกิดขูดรีดเอาทรัพย์!”
อาจารย์ที่ปรึกษาอู๋ฟังแล้วใจสั่นสะท้าน ตกใจจนเหงื่อกาฬไหลซึมเต็มหลัง ขนลุกชูชันจนเสื้อตั้งขึ้น “ขอรับ ๆ ข้าน้อยจะนำไปบอกท่านนายอำเภอหลิวอย่างแน่นอนขอรับ...”
คุณชายจ้าวดึงสายตาอันแหลมคมกลับมา พอหันไปมองแม่นางหลิ่วก็แปรเปลี่ยนเป็นอ่อนโยนทันที ดวงตาทั้งคู่เปี่ยมไปด้วยรอยยิ้ม “แม่นางหลิ่ว เช่นนั้นข้าขอตัวกลับก่อน หากมีเรื่องอะไรเจ้าก็ส่งคนไปหาข้าที่จวนตระกูลจ้าวได้ อีกสักครู่ข้าจะให้คนส่งบัตรเชิญไปที่ร้านบะหมี่”