ตอนที่ 146 อาจารย์หวู่เหงื่อตก

ตอนที่ 146 อาจารย์หวู่เหงื่อตก

การแบกข้าวของเดินในภูเขาไม่ใช่เรื่องง่าย หลิ่วเย่กับไป๋จื่อหลินพละกำลังมหาศาล ยังพอไหว ต้าหู่ เสี่ยวหลง เหอเถา พวกเขาเหนื่อยหอบราวกับสุนัข เหนื่อยจนหอบหายใจฮึดฮัด ผ่านไปหนึ่งชั่วโมงพวกเขาจึงลงมาจากบนเขา

คณะเจ็ดคนเดินเอิกเกริกผ่านตลาดมาถึงร้านบะหมี่ ดึงดูดชาวบ้านกลุ่มหนึ่งให้เดินตามหลังมา

“สวรรค์ พวกเจ้าเก่งกาจยิ่งนัก ถึงกับล่าหมีป่าได้ ขายหรือไม่ ข้าอยากซื้อเนื้อหมีป่าสัก 2 จินไปลองชิม”

หลิ่วเย่ยิ้มกล่าวว่า “ขาย ผู้ที่อยากซื้อรีบไปเข้าแถว มาก่อนได้ก่อน”

พวกไป๋จื่อหลินแบกเนื้อหมีเข้า ร้านบะหมี่ แล้วรีบตั้งโต๊ะขายเนื้อ เนื้อหมีป่าราคาแพง 1 จินราคาเงินหนึ่งตำลึงเงิน ผู้ที่ไม่กลัวแพงยังคงต่อแถวยาวเหยียด