ตอนที่ 103 ไฉนจึงเป็นพวกเขากัน

ตอนที่ 103 ไฉนจึงเป็นพวกเขากัน

อาสะใภ้รองหลิ่วกลอกตาไปมา นึกถึงความเป็นไปได้ขึ้นมาอย่างหนึ่ง “ท่านพี่ เป็นไปได้หรือไม่ว่ายัยโง่ตัวโตนั่นแสร้งแกล้งโง่มาโดยตลอด เพื่อที่จะได้สลัดพ้นจากตระกูลหลิ่วของพวกเรา”

อารองตระกูลหลิวทำหน้าโง่งมพลางสั่นหัว “คงไม่ใช่กระมัง ยัยโง่ตัวโตนั่นโง่มาตั้งแต่เกิด อายุ 5 ขวบแล้วยังพูดไม่เป็น เดินก็ช้า คนในหมู่บ้านต่างก็บอกว่านางเป็นคนโง่ ท่านพ่อท่านแม่ก็บอกว่านางเป็นคนโง่ พวกเรามองนางก็เป็นคนโง่ พี่ใหญ่พี่สะใภ้ใหญ่มองนางก็เป็นคนโง่ พี่สะใภ้ใหญ่โยนนางลงไปในเล้าหมู นางก็ไม่ขัดขืน ไม่ร้องไม่แผลงฤทธิ์นอนในเล้าหมู นอนกับหมู กินอาหารหมู นี่หากยังไม่โง่อีก ข้าว่าคงโง่จนผุดเป็นฟองแล้ว”