ตอนที่ 102 การสะกดรอยของหวังเถี่ยหนิว

ตอนที่ 102 การสะกดรอยของหวังเถี่ยหนิว

หวังเถี่ยหนิวได้ยินหลิ่วเย่พึมพำถอนหายใจ ในใจก็ลำพองยิ่งนัก เขาก็กลัวหลิ่วเย่จับได้ จึงหมุนตัวแอบลงเขาคืนสู่บ้านอย่างเงียบเชียบ

หวังเถี่ยหนิวเดินจากไป หลิ่วเย่ก็หยัดกายขึ้นจากพื้น เฮอะ ถึงกับมาสะกดรอยนาง ข้าละอยากรู้นักว่าเจ้าจะเล่นแง่อะไร แต่ในเมื่อมาแล้ว นางยังคงสืบเท้าเดินชมรอบ ๆ ในภูเขาดีกว่า ไข่เป็ดป่าในมิติกินไปเกือบหมดแล้ว เหลือแค่ 20 กว่าฟอง ไม่รู้ว่าฤดูหนาวไก่ป่าเป็ดป่าจะยังวางไข่อยู่หรือไม่

หลิ่วเย่ย่ำบนหิมะหนา ทอดน่องเข้าสู่ส่วนลึกของภูเขาตลอดทาง เดินไปเดินมา ก็มาถึงจุดที่เก็บหมูป่าเมื่อครั้งก่อน ไอ้ยา นางเดินมาถึงนี่ได้อย่างไร ครั้งก่อนหมูป่าก็เก็บจากที่นี่ คงไม่บังเอิญเจออีกหรอกกระมัง?