เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 270 สายสัมพันธ์พ่อลูก
ซูหลียืนเดินกลับไปกลับมาอยู่หน้าประตูจวนตระกูลกู้ ปลายรองเท้าปักลายเตะก้อนหินก้อนเล็กบนพื้นไม่หยุด
เหล่าองครักษ์มองหน้ากันด้วยความฉงน ไม่เข้าใจว่าเหตุใดคุณหนูของตนถึงได้เดินวนไปวนมาอยู่หน้าประตูแต่ไม่ยอมเข้าไป
“ซวยแล้วซวยแล้ว...” ซูหลีกัดริมฝีปาก พลางคำนวณหาข้ออ้างในใจ “คราวนี้ค้างคืนนอกจวน ท่านยายคงจะใช้กฎลงโทษประจำตระกูลกับข้าแน่...”
ในขณะที่นางกำลังเค้นสมองอยู่นั้น รถม้าคุ้นตาคันหนึ่งก็ค่อยๆ แล่นเข้ามา ม่านรถถูกเลิกขึ้น ใบหน้าแกร่งกร้าวของซูต้าจื้อปรากฏขึ้นท่ามกลางแสงอรุณ
ม่านรถม้าถูกเลิกขึ้น ใบหน้าองอาจดุดันของซูต้าจื้อปรากฏขึ้นท่ามกลางแสงยามเช้า
“หลีเอ๋อร์?” ซูต้าจื้อกระโดดลงจากรถม้า เสียงชุดเกราะกระทบกันดังกรุ๊งกริ๊ง “เจ้ามารอพ่อที่นี่หรือ?”
“หลีเอ๋อร์?” ซูต้าจื้อกระโดดลงจากรถม้า ชุดเกราะกระทบกันส่งเสียงดังกังวานใส “เจ้ารอพ่ออยู่ที่นี่หรือ?”
ซูต้าจื้อยิ้มพลางขยี้ผมลูกสาว ฝ่ามือมีรอยด้านจากการจับกระบี่มาเนิ่นนานปี “หลีเอ๋อร์ของพวกเราเป็นเซียนหญิงตัวน้อย รู้จักคำนวณรู้วันเวลา จึงรู้ว่าพ่อจะมาในเช้านี้”