เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 269 ร่างกลับชาติมาเกิด
ทั้งสองเพิ่งพุ่งเข้าไปในประตูยักษ์ทองแดงได้ไม่นาน ก็ได้ยินเสียงดังตู้มจากด้านหลัง ประตูใหญ่ปิดสนิทจนไร้ช่องว่าง ซูหลีตกใจพบว่าภายในตำหนักใต้น้ำแห่งนี้กลับไม่มีน้ำแม้แต่หยดเดียว ราวกับมีกำแพงล่องหนชั้นหนึ่งกั้นน้ำในทะเลสาบออกไปทั้งหมด
“นี่...” ซูหลีถอดแว่นตาดำน้ำออก หยาดน้ำจากปลายผมหยดลงบนพื้นหินออบซิเดียนที่มันวาวจนสะท้อนเงาได้ “เหลือเชื่อเกินไปแล้ว”
ลู่สืออวี้กวาดตามองรอบตัวอย่างระแวดระวัง ตำหนักทั้งหลังค้ำด้วยเสาหยกมังกรขดสิบสองต้น แต่ละต้นฝังไข่มุกราตรีขนาดเท่าศีรษะคน ส่องให้ภายในโถงสว่างไสวราวกลางวัน สิ่งที่ดึงดูดสายตาที่สุดคือรูปสลักหยกขาวผ่องทั้งองค์กลางโถงใหญ่—เป็นชายชราผู้หนึ่งในชุดคลุมโบราณ มองไปยังแดนไกล แลดูสมจริงราวมีชีวิต
“พี่หลี ดูนั่นสิ” ลู่สืออวี้ชี้ไปด้านหลังรูปปั้นโดยฉับพลัน “ยังมีประตูอีกบานหนึ่ง”