กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 258 ปรนนิบัติทดแทนคุณ
ภายในห้องรับประทานอาหารของจวนแม่ทัพ บนโต๊ะอาหารเต็มไปด้วยกับข้าวเลิศรส ทว่าแทบไม่มีผู้ใดขยับตะเกียบ บรรยากาศแลดูค่อนข้างอึดอัดชะงักงัน
ซูต้าจื้อกระแอมเบา ๆ ทำลายความเงียบงัน “หลีเอ๋อร์ หลายปีมานี้พวกเจ้าใช้ชีวิตผ่านพ้นมาได้อย่างไร”
สายตาของซูหลีทอดมองไปยังชามน้ำแกงที่กรุ่นไอความร้อนตรงหน้า ท่ามกลางไอร้อนที่อบอวล นางพยายามหวนนึกถึงประสบการณ์แต่หนหลังของซูหลีเจ้าของร่างเดิม ราวกับได้มองเห็นวันเวลาอันยากลำบากเหล่านั้นอีกครา “เจ็ดปีนี้... สภาพดินฟ้าอากาศและพืชผลไม่สู้ดีเจ้าค่ะ” น้ำเสียงของนางแผ่วเบายิ่งนัก ทว่าชัดถ้อยชัดคำทุกถ้อยคำ “พอเตี่ยจากไป พวกเราก็อาศัยตำลึงเงินที่ท่านทิ้งไว้ประทังชีวิตไปได้ช่วงเวลาหนึ่ง ต่อมา...”