เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 256 เสาะหาความทรงจำ
รถม้าแล่นอย่างช้า ๆ ไปตามถนนแผ่นศิลาครามบนถนนใหญ่ ซูหลีนั่งอยู่ภายในตู้รถ สองมือซ้ายขวาจูงซูเฉินและซูกั่วไว้ตามลำดับ สามารถสัมผัสได้ถึงอารมณ์ตึงเครียดของเด็กทั้งสองอย่างชัดเจน
มือน้อย ๆ ของซูกั่วบิดขยับไปมาในฝ่ามือของนางด้วยความกระวนกระวาย มักจะเลิกม่านรถขึ้นมองออกไปข้างนอกอยู่เรื่อย ๆ ส่วนซูเฉินที่อยู่อีกฝั่งหนึ่งกลับเงียบสงบผิดปกติ มีเพียงนิ้วมือที่สั่นเทาเล็กน้อยคู่นั้นที่เผยความตึงเครียดของเขาออกมา ซูหลีเอียงศีรษะมองไป พบว่าตรงหางคิ้วของเด็กหนุ่มมีเม็ดเหงื่อผุดซึมออกมาเป็นชั้นบาง ๆ กระทั่งฝ่ามือก็เปียกชุ่มไปหมดแล้ว
“เฉินเฉิน” นางร้องเรียกเสียงแผ่วเบา หยิบผ้าเช็ดหน้าผ้าไหมปักลายดอกหลีออกมาจากแขนเสื้อ เช็ดเหงื่อในฝ่ามือให้เขาอย่างละเอียดลออ “อย่ากลัวไปเลย เตี่ยเห็นเจ้าเติบใหญ่สูงโปร่งถึงเพียงนี้ ย่อมต้องปลาบปลื้มใจเป็นแน่”
ซูเฉินเม้มริมฝีปากมิได้เอ่ยคำใด