กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 254 รักษาม้าตายดุจม้าเป็น
รถม้าแล่นไปอย่างช้า ๆ บนถนนแผ่นศิลาครามของเมืองฉางอัน ซูต้าจื้อเอนพิงอยู่ภายในตู้รถม้า หลับตาลงเพื่อรวบรวมสมาธิ ทว่าในห้วงความคิดกลับผุดภาพเหตุการณ์ต่าง ๆ ในวันนี้ขึ้นมาไม่ขาดสาย ทั้งขอบตาที่แดงเรื่อของพระชายารัชทายาท ม้าสานหญ้าในมือของนาง รวมถึงจี้หยกที่จงใจหยิบออกมาสวมไว้ที่คอ... นี่มิใช่เรื่องบังเอิญอย่างแน่นอนใช่หรือไม่
สิ่งที่ทำให้เขามโนจิตกระสับกระส่ายที่สุด ก็คือท่าทางที่แอบหลั่งน้ำตาเงียบ ๆ ของฮูหยินเมื่อเช้านี้
“ท่านแม่ทัพ ท่านกลับมาแล้ว”
รถม้าหยุดลง พ่อบ้านอาวุโสในจวนก้าวเข้ามาต้อนรับ ทว่าเมื่อเห็นแม่ทัพของตนมีสีหน้าเคร่งขรึม จึงอดมิได้ที่จะผ่อนเสียงให้เบาลง “ฮูหยินเตรียมอาหารเย็นไว้พร้อมแล้ว รอเพียงท่าน...”