กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 247 โดรน
ท้องฟ้าเพิ่งจะสลัวราง ประตูด้านนอกห้องของซูหลีก็พลันมีเสียงกุกกักแว่วดังขึ้นมา
“พี่ เคาะประตูสิ!” ซูกั่วดึงแขนเสื้อของซูเฉิน จุกผมเล็ก ๆ สองข้างบนศีรษะผูกด้วยแถบแพรแดงเส้นใหม่เอี่ยม บนเรือนผมยังเสียบปิ่นผีเสื้อปิดทองเล่มนั้นไว้
ซูเฉินสวมเสื้อคลุมแพรลายเมฆาสีจันทราขาว ความสูงตอนนี้คาดว่าเกือบหนึ่งเมตรหกสิบแล้ว ที่เอวแขวนกระบี่สั้นเล่มหนึ่ง จี้หยกตรงพู่กระบี่แกว่งไกวไปมาแผ่วเบาตามการขยับตัวด้วยความกระวนกระวายของเขา เขาลังเลกล่าวว่า “น้องสาว เสียงเจ้าหวาน พี่สาวได้ยินย่อมต้องดีใจแน่... เจ้าเคาะดีกว่า”