กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 237 ดูแลห้องเครื่องหลวง?
แสงแดดสาดส่องลงมายังเบื้องหน้าภัตตาคารสมุทรจรดฟ้า ถนนหนทางที่เดิมทีกว้างขวาง ยามนี้กลับคลาคล่ำไปด้วยเหล่าผู้มีใจรักในรสอาหารที่มารอคอย โต๊ะเล็ก ๆ ซึ่งตั้งขึ้นชั่วคราวด้านนอกภัตตาคารเต็มไปด้วยเมล็ดแตง ถั่วลิสง และน้ำชาใสเพื่อรองรับแขกที่รอคอย ผู้คนจำนวนไม่น้อยต่างกำป้ายหมายเลขไว้แน่น คอยชะเง้อคอมองเข้าไปในภัตตาคารเป็นระยะ ด้วยเกรงว่าจะพลาดการขานหมายเลข
“ได้ยินว่าวันนี้ลดราคาสามส่วน แม้แต่พระสนมกุ้ยเหรินในวังก็ยังเสด็จมา!”
“จะไม่จริงได้อย่างไร ข้ามารอต่อคิวตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่าง ก็เพื่อจะได้ลิ้มลองฮะเก๋าคริสตัลนั่นสักคำ!”
“รออีกหน่อยเถิด ได้ยินว่าเถ้าแก่เติมวัตถุดิบอาหารมาอีกชุดใหญ่แล้ว อีกประเดี๋ยวคงถึงรอบพวกเราแล้วกระมัง”