กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 236 วัตถุดิบอาหารขาดแคลน? เป็นไปไม่ได้
“เหล่าองค์ชายเชิญนั่งเจ้าค่ะ” ซูหลียิ้มละไมพลางผายมือเชื้อเชิญ พอสิ้นเสียงของนาง สาวใช้ก็ดึงเก้าอี้มหาราชครูด้านหลังองค์ชายทั้งสองออกมา
องค์ชายสองนั่งลงอย่างหวาด ๆ ระวัง ๆ ทันใดนั้นก็อุทาน “เอ๊ะ” ออกมา — โต๊ะตรงหน้ากลับกลายเป็นสระน้ำใสดวงหนึ่ง มีปลาคาร์ปมงคลแหวกว่ายอยู่ในสระ ขณะที่เขากำลังเอื้อมมือไปสัมผัส น้ำในสระก็แข็งตัวกลายเป็นแก้วหลิวหลีใสระยิบระยับในพริบตา บนนั้นจัดวางตะเกียบงาช้างและถ้วยหยกเขียวไว้อย่างเรียบร้อย
“ลองชิมซี่โครงหมูเผือกจานนี้ก่อนเจ้าค่ะ” ซูหลีปลายนิ้วแตะเบา ๆ เข่งนึ่งใบแรกก็เปิดออกตามเสียง ในเข่งเห็นซี่โครงหมูเคลือบซอสสีสวยใส แต่ละชิ้นมีเม็ดเผือกสีทองติดอยู่ทั่วถึงกัน