เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 201 ......
ราตรีลึกสงัด ผู้คนเงียบงัน ลู่สืออวี้ยืนอยู่หน้าประตูวังของพระสนมกุ้ยเฟยเซียวแต่ผู้เดียว แสงจันทร์สาดลงบนใบหน้าซีดเผือดของเขา สะท้อนดวงตาที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอย เขายกมือขึ้นเป็นสัญญาณให้นางกำนัลที่กำลังจะคำนับถอยออกไป เสียงแหบพร่า “ไม่ต้องกราบทูล”
บรรดานางกำนัลมองหน้ากันเลิ่กลั่ก ทว่าหารือไม่กล้าฝ่าฝืนคำสั่งขององค์ชายเจ็ด ต่างก็ก้มหน้าถอยออกไป เจิ้งอวี่ยืนอยู่ไม่ไกลนัก อยากจะเอ่ยก็มิกล้าเอ่ย ในที่สุดเมื่อลู่สืออวี้ส่งสายตาให้ครั้งหนึ่ง เขาก็ถอยออกไปนอกกำแพงวังอย่างเงียบ ๆ
ลู่สืออวี้ยกมือขึ้นเคาะประตูเบา ๆ ปลายนิ้วสั่นระริก ประตูเปิดออกอย่างรวดเร็ว แม่นมอาวุโสคนสนิทของพระสนมกุ้ยเฟยเซียวเผยสีหน้าประหลาดใจ “องค์ชาย? ดึกดื่นป่านนี้ ท่านมาทำไม...”