เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 149 วุ่นวายโกลาหลไปหมด
ยามกลับถึงจวนตระกูลกู้ ฟ้ายังมิทันสว่าง ซูหลีย่องเบาปีนกลับเข้าห้องนอนของตน นางจึงค่อยลอบถอนหายใจยาวอย่างโล่งอก ยังดีที่ท่านตามิได้ตื่นขึ้นมา
นางแวบเข้ามิติไปอาบน้ำชำระกาย ผลัดเปลี่ยนเป็นเสื้อตัวในสีขาวเรียบ ยามก้าวออกจากมิติ ศีรษะแตะหมอนก็ผล็อยหลับเข้าสู่ห้วงนิทราทันที
ในขณะเดียวกัน ครั้นล่วงเข้ายามอิ๋น แม่ครัวแห่งจวนตระกูลเซียวก็อ้าปากหาวหวอด พลางคลำทางมุ่งหน้าไปยังห้องครัว ฟ้ายังคงมืดสนิท แสงจากโคมไฟในมือนางส่องเห็นเพียงแผ่นศิลาครามในระยะสามก้าวเท่านั้น
“แปลกจริง...” หญิงชราขยี้ดวงตาฝ้าฟาง รู้สึกอยู่ตลอดว่ามีสิ่งใดผิดปกติ ยามปกติเวลานี้ ด้านนอกห้องครัวควรมีของสดตามฤดูกาลที่ชาวสวนนำมาส่งกองไว้ ทว่ายามนี้บนขั้นบันไดกลับว่างเปล่าจนตากข้าวเปลือกได้