เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 148 จวนตระกูลเซียว ข้ามาเยือนแล้ว
ยามค่ำคืน ซูหลีพลิกตัวไปมาบนเตียง นางอิ่มจนเกินไปจึงนอนไม่หลับโดยสิ้นเชิง
นางคลำหานาฬิกาข้อมือกีฬาใต้หมอน—เวลา 22:07 น. ด้านนอกหน้าต่างไม่มีเสียงใด ๆ หลงเหลืออยู่นานแล้ว
นับตั้งแต่กู้จิ่นแต่งงานกับองค์หญิง เมืองหลวงก็เริ่มมีเคอร์ฟิวในยามค่ำคืน
“เซียวม่านถิง...เดิมทีข้าตั้งใจจะปล่อยเจ้าไป แต่ในเมื่อเจ้าหาเรื่องข้าซ้ำแล้วซ้ำเล่า เช่นนั้นก็อย่าหาว่าข้าไม่เกรงใจ” นางจ้องมองลายเถาเลื้อยที่ปักอยู่บนเพดานมุ้ง ใบหน้าเย่อหยิ่งจองหองเมื่อตอนกลางวันผุดขึ้นมาตรงหน้าอีกครั้ง ไหน ๆ ก็นอนไม่หลับแล้ว สู้...
นางจ้องมองลายเถาเลื้อยที่ปักอยู่บนยอดมุ้ง ใบหน้าที่วางท่าถือดีในตอนกลางวันปรากฏขึ้นในความคิดอีกครั้ง
ในเมื่อนอนไม่หลับ สู้...
ซูหลีลุกขึ้นนั่งตรงแล้ววาบหายเข้าไปในมิติ
ห้านาทีต่อมา นางถูกห่อหุ้มด้วยชุดย่องเบาพิเศษตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า แม้แต่รอบดวงตาก็ทาด้วยผงสีดำ ดูราวกับเงาที่เพิ่งงมขึ้นมาจากบ่อหมึก