เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 138 ย่างก้าวยากลำบาก
พายุฝนเทกระหน่ำดั่งฟ้ารั่ว ระหว่างฟ้าดินราวกับถูกปกคลุมด้วยม่านหนาทึบชั้นหนึ่ง ลู่สืออวี้ดึงบังเหียนม้า อาชาศึกใต้ร่างย่ำโคลนตมอย่างกระสับกระส่าย พ่นลมหายใจออกทางจมูกเป็นไอสีขาว น้ำฝนไหลซึมไปตามขอบเกราะของเขา รวมตัวกันเป็นสายธารเล็ก ๆ บนแผ่นเกราะหน้าอก ก่อนจะหยดลงบนชุดเกราะศึกที่เปียกโชกไปนานแล้ว
“นายท่าน ฝนตกหนักเกินไปแล้ว ย่างก้าวยากลำบาก ม้าเริ่มกระวนกระวายกันหมดแล้ว” เจิ้งอวี่ควบม้าเข้ามาใกล้ น้ำฝนไหลเป็นสายลงมาจากขอบงอบของเขา “หากยังเดินหน้าต่อไปเช่นนี้ เกรงว่าเหล่าทหารคงจะทนไม่ไหวพ่ะย่ะค่ะ”
ลู่สืออวี้เงยหน้ามองไปข้างหน้า เหล่าทหารที่ผ่านการเดินทัพเร่งด่วนมาหกสิบลี้ล้วนมีสีหน้าซีดเผือด ต่างย่อตัวเดินไปท่ามกลางสายฝนอย่างหนาวสั่น