เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 119 งานเลี้ยงวันคล้ายวันเกิด (2)
มือของขันทีผู้ดูแลใหญ่สั่นเทาอย่างควบคุมไม่ได้ ขณะรับกล่องมาดวงตาก็เบิกกว้าง—นี่น่ะหรือคือกระจก? มันคือการกักขังทางช้างเผือกบนสรวงสวรรค์ไว้ในพื้นที่เพียงไม่กี่นิ้วชัด ๆ!
“นี่...!” ขันทีผู้ดูแลใหญ่เกือบทำกล่องร่วง “บ่าวชรามีชีวิตมาหกสิบปี ไม่เคยพบเห็นวัตถุเทพเช่นนี้มาก่อน!”
ทันทีที่จักรพรรดิรับกระจกวิเศษมา กิริยาท่าทางของพระองค์กลับสูญเสียความสำรวมอย่างหาได้ยาก กระจกใสสะอาดดุจสายน้ำ สะท้อนริ้วรอยทุกเส้นที่หางตาของพระองค์ออกมาอย่างชัดเจน
“นี่...นี่คือเจิ้นหรือ?” พระองค์อดไม่ได้ที่จะลูบใบหน้าตนเอง ปลายนิ้วสัมผัสได้ถึงผิวหน้ากระจกที่เย็นเฉียบถึงค่อยเชื่อมั่นว่าไม่ใช่ภาพหลอน
พระสนมกุ้ยเฟยเซียวก็ลืมกิริยาสำรวมไปนานแล้ว นางลุกขึ้นยืนครึ่งหนึ่งพลางชะโงกมองด้วยความเร่งรีบจนทนไม่ไหว “ฝ่าบาท ให้หม่อมฉันด้วย...” เสียงของนางหยุดลงกะทันหัน