เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 422 มหาสมุทรแห่งภูเขาขยะ
พวกเขาไม่ได้สังเกตเห็น จึงเดินเข้าไปโดยตรง
เรื่องคนที่จางจิ่งซานตามจีบ แม้แต่เจ้าของบ้านเช่าก็อธิบายอะไรไม่ได้มากนัก จางจิ่งซานเป็นคนพูดไม่เก่ง อีกทั้งไม่ชอบเล่าเรื่องของตัวเอง พวกเขาจึงอาศัยเบาะแสเล็ก ๆ น้อย ๆ คาดเดาเอา
บางคนมีเรดาร์จับเรื่องชาวบ้านที่ไวเป็นพิเศษ โดยเฉพาะเรื่องทำนองนี้ ยิ่งเรียนรู้ได้เองโดยไม่ต้องมีใครสอน จมูกไวราวกับสุนัขตำรวจ ดวงตาก็ราวกับแว่นขยาย
ทั้งสองเดินเข้าไปในตลาดสด หยุดที่แผงขายเนื้อ แล้วนำรูปของจางจิ่งซานให้เถ้าแก่เนี้ยดู
ตลาดสดแถวนี้ไม่ใหญ่ ล้วนเป็นตลาดเพื่ออำนวยความสะดวกแก่ชาวบ้าน ทั้งตลาดมีร้านขายเนื้อเพียงสองร้าน
เถ้าแก่เนี้ยร้านเนื้อเห็นเข้าก็ว่า “อ้อ นี่ไม่ใช่เหล่าจางหรอกหรือ ไม่เห็นมาหลายวันแล้ว”
ปรากฏว่ารู้จักกันจริง ๆ
แต่เถ้าแก่เนี้ยร้านเนื้อก็ให้ข้อมูลเพิ่มเติมไม่ได้ พวกเขาเป็นเพียงคนรู้จักที่พยักหน้าทักทายกันตอนมาซื้อของ แม้แต่จางจิ่งซานชื่ออะไรก็ยังไม่รู้ การเรียกเขาว่าเหล่าจางได้ก็นับว่าไม่ง่ายแล้ว
ทว่าเถ้าแก่เนี้ยร้านเนื้อรู้ว่าคนที่จางจิ่งซานชอบคือใคร