เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 421 รถตู้แลกบีเอ็มดับเบิลยู
สามวันแล้ว เจียงปู้หานลองคำนวณดู เช่นนั้นครั้งสุดท้ายที่คนคนนี้ปรากฏตัว ก็คือวันที่เธอกับสิงเนี่ยนเซิงไปกินข้าวผัดซีฟู้ดนั่นเอง
ไม่สิ ยังไม่ถูก
เถ้าแก่เนี้ยไปหาเขาตอนกลางคืนทุกวัน ตอนกลางวันไม่ได้ไปหา นั่นก็หมายความว่า อาจจะหายตัวไปตั้งแต่ช่วงกลางวันของวันก่อนหน้านั้นแล้ว เพียงแต่ตอนกลางวันไม่มีคนตามหา จึงไม่มีใครรู้ว่าหายตัวไป
คนที่ตั้งแผงลอยที่ตลาดโต้รุ่งตรงลานกว้างข้าง ๆ ล้วนใช้ชีวิตตอนกลางคืน ตอนนี้เป็นฤดูหนาวจึงเก็บร้านเร็วหน่อย แต่ก็ปาเข้าไปตีหนึ่งตีสองแล้ว ในช่วงฤดูร้อน พ่อค้าแม่ค้าแผงลอยปกติก็โต้รุ่งกันทั้งนั้น ตีสามตีสี่นี่ถือเป็นเรื่องธรรมดามาก
ตีสามตีสี่เก็บร้าน กลับถึงบ้านล้างเนื้อล้างตัวฟ้าก็สว่างพอดี จากนั้นก็พักผ่อน นอนรวดเดียวถึงช่วงบ่าย แล้วค่อยตื่นขึ้นมาเตรียมวัสดุที่จะต้องใช้ตั้งแผงในคืนนั้น
วนเวียนซ้ำ ๆ เป็นเช่นนี้ทุกวัน
ดูเหมือนว่าวันหนึ่งจะมีเวลานอนเจ็ดแปดชั่วโมง แต่การใช้ชีวิตสลับกลางวันกลางคืนเป็นเวลานาน ย่อมส่งผลเสียต่อร่างกายอย่างยิ่ง เพียงแต่เพื่อปากท้อง จึงไม่มีทางเลือกอื่น