เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ตอนที่ 296 เบี้ยสังเวยผู้น่าสงสารที่ถูกฆ่ายกครัว 2
ฉีนิงสะบัดมือเจียงเวยหลานออก
“วันนี้ข้าเพิ่งเข้าจวนมากับคณะงิ้ว ก็เห็นเจ้าอยู่ไกล ๆ ตอนแรกข้ายังไม่ค่อยแน่ใจ แต่พอเห็นว่าเจ้ามีปฏิกิริยาแบบนี้ ข้าก็รู้แล้วว่าข้าจำคนไม่ผิด”
“ไม่คิดเลยว่าเจ้าจะเป็นคุณหนูใหญ่ตระกูลเจียง ผู้สูงศักดิ์ขนาดนี้ ตอนนั้นเจ้าไม่ได้บอกว่าตัวเองเป็นแค่ลูกสาวพ่อค้าธรรมดาหรอกหรือ?”
ใช่แล้ว ตอนที่คนตระกูลฉีช่วยเจียงเวยหลานไว้ นางไม่กล้าบอกฐานะที่แท้จริง ได้แต่บอกว่าตัวเองเป็นลูกสาวพ่อค้าธรรมดา ที่พลัดหลงกับครอบครัวโดยบังเอิญ
“หนิงเอ๋อร์ ฟังข้าอธิบายก่อน ตอนนั้นข้า...”
เจียงเวยหลานเล่าเรื่องราวความเป็นมาทั้งหมดเมื่อสิบปีก่อนให้ฟังอย่างละเอียด
แต่พอฉีนิงฟังจบ นางก็ไม่สะทกสะท้านเลยแม้แต่น้อย ยังมีท่าทีห่างเหินและระวังตัวเหมือนเดิม
“ในเมื่อเป็นแบบนั้น หลังจากเจ้าถูกช่วยไว้ ทำไมไม่กลับไปดูข้ากับพ่อแม่ที่ตระกูลฉีบ้าง ต่อให้แค่กลับไปเก็บศพพวกเราก็ยังดี”
“ตอนนั้นข้าอยากกลับไป แต่พ่อไม่อนุญาต สถานการณ์ตอนนั้นไม่เอื้อให้ข้ากลับไป พวกเราต้องรีบกลับเมืองหลวงให้เร็วที่สุด”