0164

ตอนที่ 164 เบี้ยสังเวยแสงจันทร์ขาวในรั้วโรงเรียน 45 (จบภาคหลัก)

“แน่นอนว่าไม่” เวินซู่เหิงรีบปฏิเสธทันที

ฉีนิงเก็บรอยยิ้มบนใบหน้า “เวินซู่เหิง ที่จริงแล้วนายไม่ได้ชอบฉัน นายแค่ชอบเพื่อนในวัยเด็กที่อยู่ในความทรงจำต่างหาก เพื่อนในวัยเด็กคนนั้นทำให้นายรู้สึกผ่อนคลาย ช่วยให้นายลืมความกดดันจากพ่อแม่และเรื่องอื่น ๆ ได้ เป็นที่พึ่งทางใจที่นายหาให้ตัวเองต่างหาก”

“ถ้านายชอบฉันจริง ๆ คงไม่มองข้ามรายละเอียดพวกนั้นหรอก นายแค่ดูเหมือนชอบฉัน แต่จริง ๆ แล้วคนที่นายสนใจมีแค่ตัวเองต่างหาก”

พอพูดถึงตรงนี้ ฉีนิงก็นึกถึงสิ่งที่เจ้าของร่างเดิมเคยเจอ สีหน้าก็เศร้าลงนิด ๆ

“แต่นายรู้ไหมว่า ‘ความชอบแบบที่นายคิดเองเออเอง’ ของนาย สร้างความเดือดร้อนให้ฉันมากแค่ไหน”

“นายรู้ไหมว่า ฉันเคยคิดอยากจะจบชีวิตตัวเองเพราะการกลั่นแกล้งพวกนั้น?”

“ฉัน...” เวินซู่เหิงพูดไม่ออกเป็นประโยค

เขารู้สึกว่าสิ่งที่ฉีนิงพูดมันดูมีเหตุผลเอามาก ๆ จนเขาหาทางเถียงกลับไม่ได้เลย

พอดีกับตอนนั้น รถของเผยโม่ก็มาถึง