เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ตอนที่ 163 เบี้ยสังเวยรักแรกในดวงใจแห่งรั้วโรงเรียน 44
ตอนนี้พ่อของเวินซู่เหิงก็ดำรงตำแหน่งผู้บริหารระดับสูงในหานซื่อกรุ๊ปเหมือนกัน เพียงแต่เรื่องบางเรื่องก็ไม่สะดวกจะถามในบริษัท ถึงได้เรียกเวินซู่เหิงกลับมาถามเป็นการส่วนตัวที่บ้าน
มือที่ถือตะเกียบของเวินซู่เหิงชะงักไปนิด เขาตอบอ้อมค้อมว่า “บอกยากครับ”
“คำว่าบอกยากคือยังไง” พอพ่อกับแม่ได้ยินแบบนั้นก็ร้อนใจขึ้นมาทันที
เวินซู่เหิงถอนหายใจออกมา “พ่อครับแม่ครับ พวกพ่อแม่ไม่รู้หรือไงครับว่าผมอยู่ในหานซื่อกรุ๊ปก็แค่ดูดีแค่เปลือกนอกเท่านั้น ความจริงแล้วก็ไม่ต่างอะไรกับเขยอาศัยเรือนภรรยา พวกพ่อแม่คิดว่าในบริษัทจะมีสักกี่คนที่ยอมรับผมจริง ๆ แล้วจะมีสักกี่คนที่ยอมฟังคำสั่งผม”
“เรื่องพวกนี้สุดท้ายแล้วก็ยังต้องให้พ่อตาเป็นคนตัดสินใจอยู่ดี ถึงตอนนี้เขาจะป่วย แต่มันก็ยังไม่ถึงขั้นจัดการอะไรไม่ได้ เขายังสติดีอยู่มาก”
“ถ้าอย่างนั้นแกก็จะปล่อยไปไม่สนเลยรึไง” พ่อถามเสียงร้อนรน เผยความต้องการในใจออกมาอย่างชัดเจนโดยไม่คิดจะปิดบัง