0161

ตอนที่ 161 เบี้ยสังเวยแสงจันทร์ขาวในรั้วโรงเรียน 42

ช่วงแรกหลังจากหานอวี้เฉินออกจากคุก ฉีนิงแค่คอยระวังตัวนิดหน่อย เอาเข้าจริงไม่ได้กลัวอะไรขนาดนั้น

แต่คนที่ไม่วางใจกลับเป็นเป่ยโม่เสียมากกว่า

เมื่อก่อนขอแค่เป่ยโม่พอมีเวลา เขาก็จะมารับส่งเธอด้วยตัวเองเสมอ แต่ตัวเขาเองก็งานยุ่ง ไม่ได้ว่างทุกวัน พอฉีนิงไม่อยากให้คนขับรถมารับส่งทุกวัน เธอเลยขับรถเอง

พอหานอวี้เฉินออกจากคุก เป่ยโม่ก็ยิ่งไม่วางใจปล่อยให้เธอไปไหนมาไหนคนเดียว แทบจะมารับส่งด้วยตัวเองตลอด

แต่ว่า พอออกจากคุกมาแล้ว หานอวี้เฉินก็ไม่ได้มีความเคลื่อนไหวอะไร แล้วก็ไม่ได้มาหาฉีนิงด้วย ทั้งฉีนิงและเป่ยโม่ก็เลยค่อย ๆ เลิกสนใจเขาไป

เย็นวันหนึ่ง เป่ยโม่มารับฉีนิงหลังเลิกงานตามเคย

เขาจอดรถไว้ใต้ตึกสตูดิโอของฉีนิง ไม่นานฉีนิงก็ลงมาขึ้นรถ

เป่ยโม่ขยับเข้าไปคาดสายเข็มขัดนิรภัยให้เธอ แล้วก้มลงจูบแก้มเธอเบา ๆ

“มื้อเย็นอยากกินอะไรครับ พวกเรากินข้างนอกก่อนค่อยกลับดีไหม”