กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ตอนที่ 132 เบี้ยสังเวย: แสงจันทร์ขาวในรั้วโรงเรียน 13
“ซวี่เหิง”
ตอนนั้นเอง มีเสียงเรียกเขาไว้
เวินซวี่เหิงหันกลับไปมอง ปรากฏว่าเป็นหวังฟางมารดาของเขานั่นเอง
“ซวี่เหิง แม่กำลังสงสัยอยู่พอดีว่าทำไมลูกยังไม่กลับบ้าน ตั้งใจว่าจะออกไปรับอยู่เชียว ทำไมมายืนเก้ ๆ กัง ๆ อยู่ข้างล่างนี้ ไม่ยอมขึ้นไปข้างบนล่ะ”
“แม่ครับ เมื่อกี้ผมเหมือนจะได้ยินเสียงอะไรแถวพุ่มไม้ตรงนี้ ก็เลยอยากจะมาดูหน่อยน่ะครับ”