เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ตอนที่ 17 ไทเฮากับหวางเฟยเป็นคนเดียวกัน
ช่วงเวลาอีกเดือนกว่า ๆ ที่อยู่ในพระราชวังแปรพระราชฐาน ฉีนิงมักจะอยู่กับฉู่อี้เหยาเป็นส่วนใหญ่
แต่ฉู่อี้เหยาเองก็ไม่ได้มีเวลาว่างตลอด เพราะช่วงนั้นนางแอบออกไปเที่ยวเล่นกับฮ่องเต้อยู่หลายครั้ง
พอออกไปเที่ยวด้วยกันหลายครั้ง ฮ่องเต้ไม่ได้สังเกตเห็นว่าฉู่อี้เหยามีความคิดจะแอบหนีไปอีก จึงค่อย ๆ ลดความระแวงลงไปมาก
วันที่ฉู่อี้เหยาไม่ได้มาหา ฉีนิงถ้าไม่ออกไปเดินเล่นหรือแช่น้ำพุร้อน ก็จะง่วนอยู่กับพวกสมุนไพรในลานบ้าน ยามว่างก็ไม่ลืมที่จะปักถุงหอมไปด้วย
หลังจากวันนั้น เซียวอวี่ก็ไม่ได้มาหานางอีกเลย ต่อให้บังเอิญเจอข้างนอก ก็ทักทายอย่างมีมารยาทตามธรรมเนียม
เพียงแต่เจอกันไม่กี่ครั้ง ร่างกายเขากลับซูบผอมลงอย่างเห็นได้ชัด สายตาที่มองฉีนิงก็เต็มไปด้วยความรู้สึกซับซ้อน
ความจริงฉีนิงก็ไม่ได้เฉยชาไปเสียทีเดียว เพียงแต่นางยังมีเรื่องสำคัญกว่าที่ต้องทำ
เวลาผ่านไปเร็วมาก พริบตาเดียวก็ถึงเวลากลับเข้าวังแล้ว
พอฉีนิงกลับมาถึงในวัง นางก็กะเวลา แล้วลองแมะชีพจรตัวเองดู