เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 23 ฉันไม่ได้ชอบเขา
เมิ่งเหลียงผิงมาถึงห้องเรียนแล้ว เขาไม่เชื่อว่าเซี่ยกุยหลานจะขโมยของ จึงขมวดคิ้วถามโจวเหย่ว่า "เรื่องแบบนี้พูดส่งเดชไม่ได้นะ เธอต้องมีหลักฐานก่อน"
"คุณครูครับ" โจวเหย่จ้องเซี่ยกุยหลานด้วยสายตารังเกียจ "เมื่อคืนผมลืมนาฬิกาไว้ในห้องเรียน เขาเป็นคนสุดท้ายที่ออกจากห้อง แถมที่นั่งเขายังอยู่ใกล้ผมที่สุดอีก จะมีใครได้ล่ะครับ?"
โจวเหย่กับเซี่ยกุยหลานมีเพียงทางเดินคั่นกลาง
ทุกคนในห้องเบียดเสียดกันอยู่บริเวณแถวหลัง ลู่วั่งยืดคอมอง ก่อนจะเห็นเฉินอู้เข้า เขาจึงเบียดตัวออกจากฝูงชนแล้วกอดแขนเฉินอู้ไว้ กระซิบว่า "เมื่อกี้ฉันมาถึงห้อง ก็เห็นโจวเหย่กล่าวหาว่าพี่เซี่ยขโมยนาฬิกาเขาแล้ว"
ความแตกต่างทางชนชั้นมักเห็นได้ชัดเจนอยู่เสมอ แม้ชุดนักเรียนจะช่วยลดความแตกต่างนี้ลงได้มากที่สุดแล้ว แต่นักเรียนที่มีฐานะทางบ้านดีก็ยังมองออกว่าเสื้อผ้าบนตัวเซี่ยกุยหลานราคาถูกเพียงใด
เพียงแต่เซี่ยกุยหลานมีรูปร่างสูงตรง ใบหน้าหล่อเหลาเย็นชา ต่อให้เอากระสอบมาคลุมตัวก็ยังดูดี
จึงทำให้ผู้คนมองข้ามกระเป๋านักเรียนกับรองเท้าผ้าใบเก่า ๆ ของเขาไป