เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 22 รักไปทั่ว
เฉินอู้กับเซี่ยกุยหลานเพิ่งออกมาจากสถานีตำรวจ รถของเฉินเซียวก็มาถึง เฉินอู้ยังป่วยอยู่ เขาจึงไม่วางใจ ยิ่งไปกว่านั้น ต่อให้เฉินอู้ไม่ได้ป่วย แต่เมื่อเข้าไปถึงสถานีตำรวจแล้ว เขาก็ไม่มีทางวางใจได้อยู่ดี
เขาจึงขับรถมารับเฉินอู้ด้วยตัวเอง
"เก่งขึ้นมากเลยนี่" เฉินเซียวเลิกคิ้ว ยื่นมือไปขยี้ผมเฉินอู้เบา ๆ ไม่แรงไม่เบา "ถึงขั้นไปมีเรื่องชกต่อยกันจนต้องเข้าสถานีตำรวจ กลับไปอธิบายกับพ่อเองก็แล้วกัน"
ยามดึกมีความชื้นเย็นจากฝนอยู่ในอากาศ ผิวขาวเย็นของเฉินอู้มีสีแดงเรื่อบาง ๆ แม้แต่ปลายจมูกก็ยังแดง เขายื่นมือไปดึงแขนเสื้อเฉินเซียวเล็กน้อย ก่อนพูดอ้อนวอนว่า "พี่..."
เฉินเซียว "..."
เฉินเซียวยอมแพ้ "พี่ไม่บอกหรอก"
เดิมทีก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไร ตั้งแต่เด็กจนโต เขาช่วยปกปิดเรื่องต่าง ๆ ให้เฉินอู้มาแล้วมากมาย ไม่ใช่แค่เรื่องพวกนี้