เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 19 เขาคิดถึงนาย
เฉินอู้เริ่มมีไข้ตั้งแต่อยู่บนรถแล้ว พอกลับถึงบ้าน หน้าผากของเขาก็ร้อนจัด แม้แต่เปลือกตายังมีสีแดงเรื่อผิดปกติจากอาการป่วย
กวนสิงเสวี่ยตกใจมาก เฉินอู้มีสุขภาพไม่ดีมาตั้งแต่เด็ก เธอคิดมาโดยตลอดว่าเป็นเพราะปีนั้นเธอคลอดลูกในเขตภูเขา สภาพโรงพยาบาลย่ำแย่เกินไป จึงทำให้ลูกมีปัญหาสุขภาพเรื้อรังหลงเหลืออยู่
"หมอลู่ล่ะ?"
เฉินจวินซานสั่งให้พ่อบ้านไปตามหมอมา
เฉินอู้รู้สึกมึนงง ไข้สูงไม่ยอมลด กระดูกทั่วร่างเริ่มปวดเมื่อย แก้มทั้งสองข้างร้อนผ่าว แต่เมื่อมองให้ดี สีหน้ากลับซีดเผือด มือเท้าเย็นเฉียบ เขาถูกพยุงไปนอนบนเตียง
บังเอิญว่าหมอลู่อยู่ที่บ้านตระกูลเฉินพอดี จึงรีบมาช่วยให้น้ำเกลือ กวนสิงเสวี่ยนั่งอยู่ด้านข้าง เธอยื่นมือมาลูบหน้าผากเขาอย่างกังวล ก่อนช่วยจับหลังมือเอาไว้ เพราะกลัวว่าเขาจะขยับมือไปมาระหว่างแทงเข็ม