เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 17 แอบมอง
เฉินอู้รอจนเซี่ยกุยหลานกินข้าวเสร็จแล้วจึงเดินไปพร้อมเขา ไหน ๆ ก็ดึกมากแล้ว เฉินอู้จึงตัดสินใจไปส่งเซี่ยกุยหลานที่บ้าน เพราะห้องเช่าของเซี่ยกุยหลานอยู่ทางเดียวกับบ้านตระกูลเฉิน
ตอนแรกเฉินอู้เดินเคียงข้างเซี่ยกุยหลาน แต่เมื่อสีหน้าของอีกฝ่ายเย็นชาลงเรื่อย ๆ เขาก็เม้มปาก ก่อนถอยไปเดินตามหลัง ตามเงาของเซี่ยกุยหลานไป
เซี่ยกุยหลานชะงักเล็กน้อย ดูเหมือนจะทนไม่ไหวอีกต่อไป เขาหันกลับมาพูดว่า "คุณชาย นายเดินตามฉันมาทำไม?"
เรียกเขาว่าคุณชายอีกแล้ว
เฉินอู้เปลี่ยนจากคนที่ถูกกลั่นแกล้งมาเป็นคุณชาย เขารีบเดินตามเซี่ยกุยหลานให้ทัน ก่อนพูดติดอ่างว่า "ฉัน...ฉันจะไปส่งนายกลับบ้าน พอนายถึง...ถึงบ้านแล้วฉันก็จะไป คนขับรถรอฉันอยู่ตรงปากซอย"
เซี่ยกุยหลาน "..."
ใบหน้าของเซี่ยกุยหลานมืดครึ้มลง ความหงุดหงิดที่ยากจะระงับปรากฏขึ้นในดวงตา หากเป็นเมื่อก่อน เพียงแค่ท่าทีที่เขามีต่อเฉินอู้ในคืนนี้ ก็มากพอให้เฉินอู้สั่งคนมาฆ่าเขาแล้ว
แต่ตอนนี้กลับไล่อย่างไรก็ไม่ยอมไป
เซี่ยกุยหลานตัวสูงขายาวและเดินเร็วมาก เฉินอู้ตามแทบไม่ทัน จึงยื่นมือไปดึงข้อมือเขาเบา ๆ