เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 1 คุณชายตัวปลอมแห่งตระกูลมหาเศรษฐี
ชานเมือง สนามขี่ม้าส่วนตัว
สายฝนกระหน่ำลงมาท่ามกลางท้องฟ้ายามค่ำคืนที่มืดมัว ละอองน้ำเย็นชื้นกระเซ็นไปทั่วทุกแห่ง บรรยากาศทั้งอึมครึมและมืดสลัว มีเพียงอาคารสโมสรข้างสนามขี่ม้าที่ยังคงสว่างไสว
ภายในห้องรับรองส่วนตัว เฉินอู้นั่งอยู่บนโซฟาหนังแท้ราคาแพง เขาเงียบมาหลายนาทีแล้ว
คนที่อยู่ข้าง ๆ ต่างมองหน้ากัน ไม่มีใครกล้าแม้แต่จะหายใจแรง เพราะกลัวจะทำให้คุณชายคนนี้โกรธ
"คุณชายรอง" ชายหนุ่มผมย้อมสีแดงคนหนึ่งค่อย ๆ ขยับเข้าไปหาเฉินอู้อย่างระมัดระวัง ก่อนเรียกเขา "เป็นอะไรไปครับ คุณชายรอง?"
เฉินอู้มีใบหน้างดงามเย็นชา ผิวขาวซีดของเขายิ่งขับให้ริมฝีปากดูแดงสด ดวงตาคู่สวยมีประกายชุ่มชื้น หัวตาโค้งเข้าและหางตาเชิดขึ้น ขนตาทั้งหนาและยาว คล้ายปลายหางของนกติ๊ดที่กำลังกระพือปีก
แต่เนื้อใต้ตาของเขานูนเด่นชัด ประกอบกับอายุที่ยังน้อย จึงทำให้ใบหน้าดูอ่อนโยนละมุนขึ้นเล็กน้อย ราวกับมีม่านหมอกบาง ๆ ปกคลุม
ตอนนี้บนใบหน้าของเขาไม่มีทั้งความโกรธหรือความเกรี้ยวกราด แม้แต่ดวงตาก็ยังเต็มไปด้วยความงุนงง นิ้วมือกำชายเสื้อแน่นอย่างกระวนกระวาย ขณะขดตัวอยู่ตรงมุมโซฟา ดูทำอะไรไม่ถูกและน่าสงสารอย่างบอกไม่ถูก
เมื่อชายผมแดงขยับเข้ามา เฉินอู้ก็หลบ พออีกฝ่ายขยับเข้ามาอีก เขาก็หลบอีก จนเกือบตกจากโซฟา เฉินอู้จึงรีบยันตัวไว้ และในตอนนั้นเองสติของเขาก็กลับมาอย่างกะทันหัน