เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
/ถึงกองบัญชาการ นี่คือทีมอัลฟ่า ช็อปเปอร์จะถึงดาดฟ้าโรงเรียนในอีกสองนาที เปลี่ยน!/
เสียงรายงานผ่านวิทยุของทหารนายหนึ่ง ทีมอัลฟ่าจำนวนแปดนายนั่งประจำที่ของตัวเองในขณะที่เฮลิคอปเตอร์กำลังบินไปยังจุดโรยตัว ทหารแต่ละนายสวมชุดเกราะกันกระสุนพร้อมอาวุธสงครามครบมือ ใบหน้าของทุกคนถูกปิดด้วยหมวกครอบที่ออกแบบให้เบาและกันกระสุนได้เป็นอย่างดี
“เอาล่ะ ทุกคนตรวจเช็กกระสุนในรังเพลิงให้แน่ใจว่าเป็นกระสุนยางหรือเปล่า ขอย้ำว่าภารกิจครั้งนี้จะไม่มีการนองเลือด กระสุนจริงจะใช้เมื่อจำเป็นหรือได้รับอนุญาตเท่านั้น และห้ามเปิดฉากยิงจนกว่าฉันจะสั่ง”
หัวหน้าทีมเอ่ยย้ำขณะที่ทุกคนตรวจสอบอุปกรณ์เป็นครั้งสุดท้าย หลายคนตรวจซ้ำแล้วซ้ำอีกจนนิ้วเปื้อนจาระบี บรรยากาศตึงเครียดจนแทบจับต้องได้ แรงสั่นจากใบพัดส่งผ่านโครงเครื่องมาถึงกระดูก เพราะทุกนายรู้ดีว่ากำลังจะไปพบใคร
“ผู้กอง…ถ้าหากออก้าไม่ยอมมากับเราล่ะ?” หนึ่งในลูกทีมเอ่ยถาม น้ำเสียงเต็มไปด้วยความกังวล
“ถ้าเจรจาไม่สำเร็จ…เราต้องล่าถอยออกมาอย่างไม่มีเงื่อนไข ผู้บัญชาการย้ำฉันหลายสิบครั้งว่าห้ามปะทะกับอีกฝ่ายเป็นอันขาด…แต่ถ้าสำเร็จ สิ่งสำคัญคือครอบครัวของออก้าต้องได้รับการคุ้มครองเป็นพิเศษจนกว่าจะมีคำสั่งต่อไป” หัวหน้าทีมตอบ ทุกคนรู้ดีว่าพวกเขาไม่มีทางเอาชนะหล่นได้เลยหากหล่นเริ่มสวมเกราะ
“จะถึงดาดฟ้าในอีกยี่สิบวินาที เตรียมพร้อมโรยตัว” พลขับแจ้งเตือนผ่านหูฟัง หัวหน้าทีมพยักหน้ารับ ประตูเฮลิคอปเตอร์ถูกเปิดออก สายตาทุกนายจับจ้องไปยังอาคารหอประชุมของโรงเรียนนิจิโทกะ