กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 312 ตงเหย่ผู้ลึกลับ
ชายชรากลายเป็นภาพติดตา ติดตามทิศทางที่ชายหนุ่มจากไปอย่างเงียบเชียบ
บนพื้นดินมีใบไม้ร่วงม้วนตัวขึ้นมาสองสามใบ ใบไม้เหล่านั้นหมุนวนอยู่บนพื้นหลายรอบ
ชายชุดม่วงเดินไปได้ระยะหนึ่งดูราวกับสังเกตเห็นอะไรบางอย่างที่ผิดปกติ เมื่อเดินมาถึงมุมอับแห่งหนึ่ง เขาก็หยุดชะงักลงโดยฉับพลัน
เผิงลี่วูบกายแวบเดียวก็หลบอยู่หลังกำแพงทันที คิ้วบางเบาบนใบหน้าชราขมวดมุ่นเล็กน้อย จากนั้นจึงชะโงกครึ่งตัวออกไปมองชายหนุ่มเบื้องหน้า
เจ้าเด็กนี่มีความระแวดระวังสูงเกินไป สัญชาตญาณบอกเผิงลี่ว่าเขายิ่งดูมีพิรุธ
สาวใช้ที่เดินผ่านในอุทยานเห็นดังนั้นจึงทำความเคารพ “คารวะคุณชายเจ้าค่ะ”
ชายชุดม่วงกระตุกมุมปากยิ้ม เอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนว่า “ลุกขึ้นเถิด”